काठमाडौँ, चैत २६ — निर्देशक रमित ढुंगानाको फिल्म ‘नमेटिने घाउ’ एसिड आक्रमण पीडितहरूको पिडामा आधारित थियो र समाजको संवेदनशीलतामाथि प्रश्न उठाउने प्रयास गरेको थियो। तर, फिल्मले अपेक्षित सफलता प्राप्त गर्न सकेन, जसको मुख्य कारण फिल्ममा विभिन्न राजनीतिक नेताहरूको समावेशीकरणलाई जिम्मेवार ठहराइएको छ।
रमित ढुंगानाले फेसबुकमा पोस्ट गर्दै यस कुराको खुलासा गरे कि ‘नमेटिने घाउ’ लाई दर्शकहरूले बहिष्कार गरेका थिए, र यसको प्रमुख कारण भनेको फिल्ममा प्रमुख राजनीतिक नेताहरूको समावेश थियो। फिल्ममा तत्कालीन प्रधानमन्त्री केपी ओली, माओवादी नेता माधवकुमार नेपाल र ज्ञानेन्द्र शाही जस्ता नेताहरूको अभिनय समावेश गरिएको थियो, जसले फिल्मलाई विवादास्पद बनाएको थियो।
रमित ढुंगाना आफै यस घटनापछि आफूलाई निराश महशुस गर्दै फेसबुकमा लेखे, “नेताहरूलाई किन फिल्ममा राखेको भनेर आम दर्शकले हेरेनन्। यसले दर्शकको बहिष्कार झेल्न बाध्य गरायो र बक्स अफिसमा फिल्म असफल बन्यो।”
त्यस्तै, प्रकाश सपुतको ‘वसन्त’ फिल्मले पनि समान परिस्थितिहरूको सामना गरिरहेको छ। फिल्मको बिषयवस्तु र अभिनयका बारेमा सकारात्मक समीक्षा छैन, तर यसको असफलता मूलत: सामाजिक सञ्जालमा केपी ओलीको तारिफ गर्दा उत्पन्न विवादसँग जडित छ।
प्रकाश सपुतले एक कार्यक्रममा केपी ओलीलाई परिवर्तनका नायकको रूपमा प्रशंसा गर्दा फिल्मले भारी आलोचना भोग्नु परेको छ। यसपछि फिल्मले दर्शक तान्न असफल भई, त्यति मात्र होइन, दर्शकहरू फिल्म हेर्न जान्नासकेको देखिन्छ।
रमित ढुंगानाको ‘नमेटिने घाउ’ र प्रकाश सपुतको ‘वसन्त’ फिल्मको असफलताले यस तथ्यलाई पुष्टि गर्दछ कि राजनीतिक प्रभाव र नेतृत्वको प्रभावले फिल्म उद्योगमा गहिरो प्रभाव पार्न सक्छ।
-
१.
-
२.
-
३.
-
४.
-
५.
-
६.
-
७.
-
८.
-
९.
-
१०.
