लोकसारथि संवाददाता, काठमाडौं ।
बलिउडका चर्चित र बहुप्रशंसित अभिनेता संजीव कुमार यस्ता कलाकार थिए, जसले जवान उमेरमै पर्दामा वृद्ध पात्रहरूलाई जीवित बनाएका थिए। तर उनले यस्तो भूमिका केवल अभिनयको लागि मात्र होइन, जीवनका कटु यथार्थका कारण निर्वाह गरेका थिए — जुन आज पनि सम्झिनु पर्दा दर्शकको मन गह्रौं हुन्छ।

३० वर्षमै बूढो पात्र किन? उत्तरले सबैलाई स्तब्ध बनायो

किशोर नायकरूपमा पनि सफल रहेका संजीव कुमारले ३० वर्षकै उमेरदेखि वृद्ध भूमिकामा देखिन थाले। यो देखेर दर्शक मात्र होइन, फिल्म उद्योग नै अचम्मित थियो। अन्ततः, एक अन्तर्वार्तामा उनले यसबारे स्पष्ट गर्दै भनेका थिएः

“म ५० वर्षभन्दा बढी बाँच्दिन जस्तो लाग्छ, किनभने मेरो परिवारका पुरुषहरू पनि बाँच्न सकेनन्। त्यसैले म पर्दामै बुढ्यौली अनुभव गरिरहेको छु।”

यो भनाइ उनकै जीवनको भविष्यवाणी सावित भयो।

४७ वर्षमै देहत्याग, मृत्युले नकार्न सकेन पूर्वानुभूति

सन् १९८५ मा संजीव कुमारको हृदयाघातका कारण ४७ वर्षको उमेरमा निधन भयो। उनी पहिले नै हृदयसम्बन्धी समस्याबाट पीडित थिए र अमेरिकामा बाइपास सर्जरी गराएका थिए। तर त्यसले दीर्घकालीन राहत दिन सकेन।

परिवारमा मृत्युको चक्र: दुइ दाजु पनि ५० वर्ष पार गर्न सकेनन्

यो पनि दुःखद संयोग हो कि संजीव कुमारका दुबै दाजुहरू पनि ५० वर्ष नपुग्दै दिवंगत भए। एक दाजु निकुल उनीभन्दा पहिल्यै गुजरे भने अर्का दाजु किशोर कुमार केही महिनापछि बिते। यही कारण उनले पटकपटक आफ्नो आयु कम हुने आशंका व्यक्त गरिरहेका थिए।

मृत्युपछि पनि बाँचे पर्दामा

संजीव कुमारको मृत्यु पछि पनि उनको अभिनय दर्शकले देख्न पाए। केही अधुरा फिल्महरूलाई पुनः सम्पादन गरियो।
जस्तै ‘प्रोफेसरकी पडोसी’ सन् १९९३ मा उनको मृत्युको ८ वर्षपछि रिलिज गरियो। फिल्म अधुरो भएकाले त्यसमा शेखर सुमन र पद्मिनी कोल्हापुरे समावेश गरिनुपर्‍यो।

ठाकुरबाट अमरता: शोले, राष्ट्रिय पुरस्कार र अभिनयको विरासत

संजीव कुमारले नेशनल अवार्ड, फिल्मफेयर लगायतका धेरै अवार्ड जिते। ‘शोले’ को ठाकुर साहब को भूमिकाले त उनलाई कालजयी बनाइदियो।
उनको अभिनय शैली गम्भीर, यथार्थपरक र दर्शकको हृदय छोने खालको थियो।

अन्त्यमा…

संजीव कुमारको जीवन एउटा अध्याय हो, जहाँ भविष्यको भयलाई उनले पर्दामा उजागर गरेर आत्मशान्ति खोजे।
उनको अभिनय, आत्मस्वीकृति र कर्मशीलता आज पनि लाखौं दर्शकको मनमा जीवित छ।