ललितपुरको बालकुमारीमा शुक्रबार दिउँसो कोरियाली भाषा परीक्षाका परीक्षार्थीले गरेको प्रदर्शनका क्रममा हुन गएको प्रहरीसँगको झडपमा दुई जनाको मृत्यु भएको छ ।
२३ वर्षीय सुजन राउतलाई केआईएसटी मेडिकल कलेज र शिक्षण अस्पताल पुर्याउँदा मृत घोषणा गरिएको थियो ।

त्यसैगरी आन्दोलनमा घाइते भएका वीरेन्द्र शाहको पनि उपचारका क्रममा मृत्यु भयो । प्रहरीले चलाएको गोली लागेर युवकहरुको मृत्यु भएको बाहिर हल्ला चले पनि गोली लागेर मृत्यु नभएको तथ्य बाहिरिएको छ । दक्षिण कोरियाबाट माग भइ आएको जहाज निर्माण कार्यका लागि भाषा प्रवीणता परीक्षामा अनुत्तीर्ण भएकाहरू भाषा परीक्षामा पुनः सहभागी हुन दिनुपर्ने माग गर्दै सडकमा उत्रिए । प्रदर्शनको क्रममा भौतिक पूर्वाधार तथा यातायातमन्त्री प्रकाश ज्वालाको गाडी सडकमा गुडेको देख्न साथ आगजनी गरे । मन्त्री ज्वाला उनीहरुको समस्यासँग सरोकार राख्ने मन्त्रालयका होइनन् भन्ने थाहा हुँदाहुँदै पनि त्यसरी आगजनी गरिएको घटनाले युवाहरु राज्यसत्ताप्रति नैराश्यताले भरिएका छन् भन्नेको कुरालाई पुष्टि गरेको छ । देशभित्रै उच्च शिक्षा हासिल गर्ने अनुकूल वातावरण छैन । वर्षाैं लगाएर शिक्षा पूरा गरेपछि पनि रोजगार पाइदैन । विदेश पलायन, कि त राजनीतिक दलको कठपुतली वा अपराधिक गतिविधिमा हाम फालेर जीवनस्तर उकास्नुको विकल्प नै नछोडेको राजनीतिक पद्धतिका कारण सबैभन्दा धेरै मारमा युवाहरु नै परेका छन् ।

जुन युवाहरुको काँधमा वृद्ध आमाबुवा, घरपरिवार, अध्ययनरत भाइबहिनीको पालन पोषण, शिक्षादीक्षा आदिको गहन जिम्मेवारी छ त्यही युवा वर्गलाई मानसिक रुपमै विकलाङ्ग बनाउने राज्य व्यवस्थाप्रति वर्तमान पुस्ता निरासिनु राम्रो होइन । राज्यलाई पटके कर तिरेर बदलामा जनतालाई राज्यले सामाजिक असुरक्षा र सहज स्वास्थ्य सेवा अभाव, पितृ शोक, मातृ शोक, पुत्रपुत्री शोक, बेरोजगारी, अन्याय आदि उपहारमा दिन्छ भने यसलाई सफल शासन व्यवस्था मान्न सकिदैन ।

आफ्नो जन्मभूमि र परिवारलाई नै छोडी, विदेशिएर भएपनि जीवनका समस्याहरुको समाधान खोज्दा मृत्यु नै वरण गर्नुपर्ने आफैमा राज्यद्वारा निम्त्याइएको विडम्बनापूर्ण दुर्भाग्य हो । यसका लागि राज्य जवाफदेही बन्नै पर्छ । २०८० पुस १३ गतेको दुई युवा–हत्या र अन्य दर्जनौं युवाहरु हताहतको घटना सुरक्षा व्यवस्थाको दुर्बलताका कारण निम्तिएको हो जुन आफैमा खेदजनक एवम् लज्जास्पद छ र यस्तो घटना फेरि नदोहोरियोस् सरकार सचेत बनोस् । स्वदेशमै शान्ति, अमन, चैन, समृद्धिका साथ बाँच्न सक्ने व्यवस्था निर्माण गर्न सक्षमले मात्रै राज्य सत्ता चलाउनु देश र श्रम गरी खाने नागरिकालागि हितकारी हुनेमा कसैको दुई मत नरहला ।

कहिले राजनीतिक उपलब्धीका लागि, कहिले चुनाव जित्नका लागि त कहिले रेमिट्यान्सका लागि युवाहरुको प्रयोग भइरहेको छ जुन सोझो अर्थमा युवा शक्तिको दोहन हो । युवाहरुलाई दोहन होइन, संरक्षण गरौँ, देशमा समृद्धिको मार्ग प्रशस्त पारौं ।